W związku z tym, 22 lipca 1976 Paweł VI zawiesił działanie Bractwa, a Marcela Lefebvre’a ukarał suspensą .
Po tym akcie jeszcze kilkakrotnie dochodziło do wymiany korespondencji pomiędzy Pawłem VI i Kurią Rzymską a arcybiskupem Lefebvre’em, jednak nie doprowadziły one do pojednania stron.
30 czerwca 1988 Marcel Lefebvre bez zgody papieża konsekrował wraz ze współkonsekratorem Antôniem de Castro Mayerem, przełożonym tradycjonalistycznego FSSJV, czterech biskupów – Bernarda Fellaya, Alfonso de Galarreta, Bernarda Tissier de Mallerais i Richarda Williamsona. Dwa dni później papież Jan Paweł II ogłosił w motu proprio Ecclesia Dei adflicta, zaś prefekt Kongregacji ds. Biskupów Bernardin Gantin formalnie zadeklarował w swym dekrecie, że abp Lefebvre i czterej wyświęceni przezeń biskupi zaciągnęli na siebie ekskomunikę (wiążącą mocą samego prawa), ponieważ udzielenie święceń biskupich miało miejsce bez mandatu Stolicy Apostolskiej.
FSSPX nie zaakceptowało tej decyzji.