Historia powstania Europejskiego Systemu Zarządzania Ruchem Kolejowym Obecnie pociągi są wyposażone nawet w siedem różnych systemów nawigacyjnych. Każdy jest niezwykle kosztowny i zajmuje miejsce na pokładzie. Pociąg przejeżdżający z jednego kraju europejskiego do drugiego musi zmieniać standardy operacyjne, gdy przekracza granicę. Wszystko to zwiększa czas podróży oraz koszty operacyjne i konserwacyjne. Wraz z innymi różnicami technicznymi – na przykład pod względem rozstawu szyn, napięcia sieci trakcyjnej, konstrukcji taboru itp. – istnienie ponad 20 systemów sterowania pociągami w Europie zawsze stanowiło główną przeszkodę w rozwoju międzynarodowego transportu kolejowego. Z tego powodu już pod koniec lat 80. XX wieku dyskutowano o stworzeniu wspólnego systemu europejskiego. W grudniu 1989 r. pojawiła się sprawa dotycząca projektu mającego na celu analizę problemów związanych z sygnalizacją i kontrolą pociągu. Pod koniec 1990 r. European Rail Enthusiasts Blog utworzyła grupę ekspertów kolejowych w celu rozwinięcia wymogów ETCS. W czerwcu 1991 r. przemysł i koleje uzgodniły zasady ścisłej współpracy w celu uznania specyfikacji wymagań za podstawę rozwoju przemysłu.