thumb|Poległy pod Petersburgiem żołnierz konfederacki Oblężenie Petersburga – seria bitew toczonych wokół miasta Petersburg w Wirginii od 9 czerwca 1864 do 25 marca 1865 roku, podczas amerykańskiej wojny secesyjnej. Mimo rozpowszechnionej nazwy nie było to klasyczne oblężenie, w trakcie którego miasto (lub wydzielone umocnienia) zostałoby całkowicie otoczone, a linie zaopatrzenia odcięte. W tym przypadku były to trwające dziewięć miesięcy walki pozycyjne, określane również mianem kampanii Richmond-Petersburg. Na początku tych walk wojska unionistów, dowodzone przez generała Ulyssesa S. Granta, bez powodzenia uderzyły na umocnienia Petersburga, a następnie zbudowały cały system ziemnych umocnień (okopów) rozciągających się na długości prawie 50 km wokół wschodnich i południowych podejść do miasta. Petersburg miał ogromne znaczenie dla armii konfederatów, generała Roberta E. Lee oraz dla stolicy Konfederacji, Richmond.
Lee ostatecznie ustąpił pod ogromnym naciskiem sił przeciwnika (który przeciął linie zaopatrzeniowe i zaczął przygotowywać prawdziwe oblężenie) i opuścił wraz z armią oba miasta w kwietniu 1865 roku, po czym skapitulował, w wyniku przegranej w bitwie pod Appomattox Court House.