Kościół pw. Świętego Jakuba Apostoła w Leźnicy Wielkiej – kościół parafialny położony w archidiecezji łódzkiej i dekanacie ozorkowskim. Jeden z wielu drewnianych kościołów na terenie współczesnego województwa łódzkiego. Swoim wyglądem zewnętrznym jak i wnętrzem nawiązuje do późnej architektury baroku o charakterze wiejskim. Budowla figuruje na liście zabytków NID pod nr A/494, na którą została wpisana 4 sierpnia 1967 r.
Położenie Świątynia znajduje się w powiecie zgierskim, w północno-zachodnim krańcu gminy Parzęczew. Budynek jest zlokalizowany we wschodniej części wsi, w miejscu pierwotnej i zachowanej reliktowo osady Leźnica Wielka. Położony jest w bliskim sąsiedztwie tutejszej jednostki wojskowej, przy drodze wojewódzkiej nr 469.
Historia kościoła Fundacja i erekcja parafii Parafia w Leźnicy Wielkiej należy do jednej z najstarszych na terenie historycznej ziemi łęczyckiej. Miejscowa tradycja mylnie przypisuje fundację i erekcję kościoła działalności arcybiskupa gnieźnieńskiego Wojciecha Jastrzębca. W księgach sądowych łęczyckich zachowały się wzmianki z 1393 r. o wikariuszu kościoła leźnickiego Stanisławie i z 1397 r. o plebanie Dziersławie z Leźnicy Wielkiej, co świadczy pośrednio o istnieniu organizacji parafialnej już przed okresem pontyfikatu arcybiskupa Wojciecha Jastrzębca.