Uczestniczył w licznych akcjach zbrojnych.
W sierpniu 1944 został aresztowany przez NKWD; posługiwał się wówczas dokumentami na fikcyjne nazwisko. Był więziony w Białymstoku, a potem w łagrze w Riazaniu, gdzie zetknął się ze swoim dawnym dowódcą S. Cieślewskim. W październiku 1947, po krótkim pobycie w łagrze w Czerepowcu, powrócił do kraju. W Warszawie kontynuował studia weterynaryjne (wydział włączono niebawem do Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego), które łączył z pracą asystenta w Katedrze Anatomii Zwierząt, a od 1948 na Oddziale Położniczym Kliniki Chirurgicznej. W 1949 uzyskał dyplom lekarza weterynarii i pozostał na uczelni w charakterze pracownika naukowo-dydaktycznego. W 1960 obronił pracę doktorską, w latach 1961-1962 odbył staż naukowy w Katedrze Położnictwa i Patologii Rozrodu Uniwersytetu Cornella. W 1966 przedstawił rozprawę habilitacyjną.
W pracy naukowej zajmował się głównie niepłodnością bydła, zagadnieniami pomocy porodowej, schorzeniami wymion. Ogłosił szereg prac w periodykach polskich i zagranicznych.