mały|Sztandar Batalionów Chłopskich|alt=BATALIONY CHŁOPSKIE Bataliony Chłopskie (BCh) – konspiracyjna organizacja zbrojna polskiego ruchu ludowego licząca około 170 tys. ludzi. Działająca w czasie II wojny światowej na terenie Generalnego Gubernatorstwa i w Wielkopolsce w celu obrony wsi polskiej przed terrorem niemieckim i eksploatacją gospodarcząTadeusz Łepkowski, Słownik historii Polski, Warszawa 1973, s. 24.. Po Armii Krajowej była to największa polska podziemna formacja zbrojna; posiadała 70 oddziałów partyzanckich i około 400 oddziałów specjalnych prowadzących akcje sabotażowe i bojowe, a jej straty (do rozwiązania w marcu 1945) wynosiły około 7000 żołnierzyRoman Marcinek, Encyklopedia Polski, Kraków 1996, s. 40.. Służyli w niej głównie członkowie Stronnictwa Ludowego, Związku Młodzieży Wiejskiej RP Wici oraz niezrzeszeni mieszkańcy wsi.
Historia Początkowo ruch ludowy nie tworzył własnej organizacji wojskowej, kierując swoich członków do Związku Walki Zbrojnej.