W 1977 rozpoczęto budowę radaru w Qəbələ. Do służby wszedł w 1985 roku. Budowę zakończono w 1987 roku. Po uzyskaniu niepodległości, Azerbejdżan wydzierżawił Rosji radar, żądając za nią 15 mln dolarów rocznie. 25 stycznia 2002, rządy Rosji i Azerbejdżanu podpisały umowę dotyczącą zasad i warunków korzystania z radaru, ustalając roczny czynsz na kwotę 7 mln dolarów. Umowa została zawarta na 10 lat (do 2012 roku)Азербайджан вновь в центре интересов великих держав, За рубежом, 14 lipca 2008, Moskwa . Radar obejmuje swoim zasięgiem terytorium Arabii Saudyjskiej, Iraku, Iranu, i Afrykę wschodnią. Podczas operacji Pustynna Burza w 1991 roku zarejestrowała wszystkie z 302 startów pocisków amerykańskich. W 2007 roku, w związku z planami budowy elementów amerykańskiego systemu obrony antybalistycznej (BMD) w Europie centralnej, Władimir Putin zaproponował prezydentowi USA wspólne wykorzystanie radaru w Kabali w zamian za odstąpienie od budowy bazy pocisków antybalistycznych GBI w Polsce i radaru XBR Czechach.
W 1978 roku rozpoczęto budowę radaru w Peczorze w Republice Komi. Budowa została zakończona w 1983 roku, a 20 stycznia 1984 radar uruchomiono.