Poza głównymi wlotami, tunel w swojej części między stacją Warszawa Śródmieście a Powiślem posiada cztery wyjścia osobowe: dwa ewakuacyjne oraz dwa awaryjne. Wyjścia ewakuacyjne znajdują się w przejściu podziemnym pod rondem Dmowskiego (drzwi) oraz przy Muzeum Narodowym w pobliżu ronda gen. Ch. de Gaulle’a (zadaszone wejście na chodniku od frontu Centrum Bankowo-Finansowego, budynku dawnego Komitetu Centralnego PZPR). Wyjścia awaryjne znajdują się na wysepce przy południowej jezdni Alei Jerozolimskich przy rondzie Dmowskiego oraz przy ulicy Brackiej (na powierzchni chodnika).
Historia Koncepcję budowy płytkiego tunelu, mającego połączyć dworce Wiedeński i Terespolski, przedstawili już w 1884 r. inżynierowie Rohan i Zieliński. Projekt obejmował budowę nowego mostu i nowej linii pod Alejami Jerozolimskimi do stacji Czyste oraz budowę południowej obwodnicy kolejowej. Po trwających 4 lata analizach w ministerstwie odpowiedzialnym za kolej projekt został porzucony. W 1898 r. ministerstwo zdecydowało o powołaniu komisji do opracowania koncepcji nowego dworca głównego i połączenia wszystkich linii kolejowych w Warszawie w jeden węzeł. Efektem prac komisji była koncepcja tunelu pod Al. Jerozolimskimi. Projekt ukończono w 1901 r. i przedstawiono do zatwierdzenia, co nastąpiło dwa lata później.