Dainis Īvāns (ur. 25 września 1955 w Madonie) – łotewski dziennikarz i polityk, były przewodniczący Łotewskiej Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej (2002–2005).

Życiorys Po ukończeniu szkoły średniej w rodzinnej Madonie studiował do 1978 filologię na Uniwersytecie Łotewskim w Rydze. Pracował jako nauczyciel, później współpracownik naukowy Muzeum Teatralnego oraz wiceprezes Muzeum Literatury i Historii Sztuki im. Rainisa.

Od 1979 pisywał do prasy łotewskiej na temat teatru i literatury. W latach 1980–1984 pracował w telewizji państwowej, później również dla czasopism „Skola un Ģimene”, „Skolotāju Avīze” i „Literatūra un Māksla”.

W 1986 i 1987 zdobył popularność organizując protesty przeciwko budowie tamy hydroelektrycznej na Dźwinie.

W 1988 znalazł się wśród założycieli Frontu Narodowego. Rok później wszedł w skład Rady Najwyższej ZSRR jako poseł reprezentujący Łotwę. W wyborach do Rady Najwyższej Łotewskiej SRR z kwietnia 1990 uzyskał mandat deputowanego, po czym wybrano go wiceprzewodniczącym Rady. Sprzeciwiał się przyjęciu radykalnej wersji o obywatelstwie łotewskim w 1991Paweł Smoleński, Łotwa w plecionej obrączce, „Gazeta Wyborcza”, dodatek „Magazyn” nr 16 do nr 94/1994, 22 kwietnia 1994, s. 6. Swój urząd sprawował do 1992 podając się do dymisji.