Z kolei Rejestr miejsc i faktów zbrodni… podaje, że obok żołnierzy Wehrmachtu w masakrze uczestniczyli również członkowie SS.
Datner przypuszcza, że motywem zbrodni mogły być przedwojenne konflikty pomiędzy miejscową ludnością polską a niemieckimi „kolonistami”, a także żądza odwetu za twardy opór stawiany przez żołnierzy polskich w rejonie Śladowa.
Epilog W czasie okupacji, prawdopodobnie w 1942 roku, w miejscu zbrodni przeprowadzono ekshumację. Zwłoki zamordowanych jeńców pogrzebano na cmentarzu wojennym w Janówku. Zwłoki ofiar cywilnych spoczęły natomiast na cmentarzach parafialnych w Brochowie, Kamionie i Leoncinie.
Szymon Datner określił masakrę w Śladowie mianem „jednej z najpotworniejszych zbrodni notowanych w kronikach II wojny światowej”.
Podczas niemieckiej okupacji poniosło śmierć 37% mieszkańców gminy Tułowice, przy czym tak dotkliwy terror wobec mieszkańców tych okolic był przynajmniej częściowo inspirowany przez miejscowych niemieckich „kolonistów”.
Upamiętnienie W 1966 roku w miejscu masakry wzniesiono pomnik w kształcie obelisku. Obecnie widnieje na nim tablica z inskrypcją o treści:
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Zbrodnie oddziałów Wehrmachtu na polskich jeńcach wojennych Kategoria:Zbrodnie oddziałów Wehrmachtu w kampanii wrześniowej