Są to (w kolejności od północy): Ważecka Turnia (Ostrá veža) – dwa wierzchołki, północny i południowy, pomiędzy którymi znajduje się Ważecka Szczerbina (Ostrá štrbina), Pośrednia Ważecka Szczerbina (Prostredná Ostrá štrbina), Ważecki Palec (Ostrý palec), Niżnia Ważecka Szczerbina (Nižná Ostrá štrbina), Ważecki Kopiniak (Ostrý hrb) o dwóch wierzchołkach, między którymi znajduje się Szczerbina w Ważeckim Kopiniaku (Štrbina v Ostrom hrbe), Ważecki Karb (Vyšný Ostrý zárez), Ważecki Ząb (Ważecka Turniczka, Ostrá vežička), Ważecki Karbik (Nižný Ostrý zárez), Ważecka Kopa (Ostrá kopa) – dwa wierzchołki, północny i południowy, które rozdziela Ważecka Przehyba (Ostrá priehyba), Szczerbina nad Turniczką (Štrbina nad vežičkou), Turniczka nad Szczerbiną (Vežička nad štrbinou), Szczerbina pod Turniczką (Štrbina pod vežičkou), Kopa nad Siodełkiem (Kopa nad sedielkom).
W grzbiecie opadającym na Siodełko z Siodełkowej Kopy znajdują się jeszcze (od strony przełęczy) Kopa przed Siodełkiem (Zadnia Siodełkowa Kopa, Kopa pred Sedielkom) i Siodełkowa Płaśń (Sedielková pláň).
Pierwsze wejścia nie są odnotowane, należały one najprawdopodobniej do myśliwych. Zimą odwiedzano przełęcz przy okazji wejść na Siodełkową Kopę – być może już przy pierwszym wejściu Petera Havasa w styczniu 1906 r.
Przypisy
Kategoria:Przełęcze Tatr Wysokich Kategoria:Przełęcze słowackich Tatr