Granica czechosłowacko-niemiecka – granica międzypaństwowa, istniejąca w różnych przebiegach od 1918 do 1992 roku.
Granica powstała w 1918 roku i miała wtedy niemal identyczny przebieg jak część granicy austro-węgiersko-niemieckiej sprzed I wojny światowej. Zaczynała się od trójstyku z Austrią na Szumawie w pobliżu Pasawy, następnie biegła na północny zachód i zakręcała w okolicach Cheba na północny wschód, grzbietem Rudaw, a następnie jak obecna granica polsko-czeska, tj. od doliny Żytawy, na południe od Bogatyni do Zawidowa, przez Góry Izerskie, doliną Izery, Przełęczą Szklarską, grzbietem Karkonoszy, Przełęczą Lubawską, Górami Stołowymi, przecina Kudowę-Zdrój, przechodzi między Górami Bystrzyckimi i Górami Orlickimi, wzdłuż doliny Orlicy, Przełęczą Międzyleską, Masywem Śnieżnika, Górami Złotymi, w pobliżu Złotego Stoku, przez Głuchołazy na południe do Prudnika, doliną Opawy, dochodząc do doliny Odry, gdzie znajdował się trójstyk granic z II RP. Zmiana w porównaniu z granicą austro-węgiersko-niemiecką nastąpiła w rejonie Hulczyna, która wraz z okolicami (kraik hulczyński) został przyłączony do Czechosłowacji w 1920 roku.