Jego zdaniem powstanie państwa nie powinno być oparte na przemocy, ale jeśli już do tego dojdzie, to dopuszczał możliwość zalegalizowania owego pierwotnego przymusu późniejszą zgodą mieszkańców (czynną lub bierną).
O państwie prawnym pisał, iż pozwala na rozwinięcie przez jednostkę swoich uzdolnień i spożytkowanie ich dla dobra wspólnego; swoje zadanie i pożytek upatruje w bezpośrednim zadowoleniu jednostek i poszczególnych grup społecznych; pozwala zorganizować życie religijne w stosownych ramach. Państwo prawne jest – tak uważał – oparte na racjonalności, a dla jego bytu niezbędny jest odpowiednio wysoki poziom oświaty, wykształcenia społeczeństwa. Charakterystyczne dla państwa prawnego jest obciążenie go koniecznością realizacji wielu zadań. Państwo prawne jest aktywne na wielu obszarach życia społecznego. Każda jednostka ma prawo żądać od państwa prawnego pomocy w realizacji swoich zadań, które nie kolidują z interesem ogólnym. Natomiast rządzący mają prawo: domagać się aby wszyscy obywatele byli posłuszni zasadom państwa, użyć wszelkich środków koniecznych dla realizacji celu państwa, żądać wynagrodzenia za swoją pracę.