W lewej kości szczękowej znajdowało się 17 zębów i zębodołów, w prawej 16 oraz w lewej kości zębowej 15, a w prawej 16. Zęby znajdujące się w kościach szczękowych były do 25% większe od zębów kości zębowych.
Mimo iż wiele cech minotaurazaura było bardziej prymitywnych niż u innych przedstawicieli Ankylosauridae, żłobienia na czaszce były wykształcone najsilniej spośród wszystkich znanych członków tej rodziny. Czaszka nabyta przez Ramachandrana była początkowo wystawiana w Victor Valley Museum w Kalifornii. Miejsce jej odnalezienie ani jego dane stratygraficzne nie są znane – jedynych informacji dostarcza macierz wokół skamieniałości. Sugeruje ona, iż szczątki pochodzą z terenów pustyni Gobi w Chinach lub Mongolii. Niektórzy paleontolodzy skrytykowali artykuł, w którym opisano Minotaurasaurus ramachandrani, gdyż skamieniałości dinozaura mogły zostać wywiezione z Gobi nielegalnie. James Kirkland stwierdził, że błędem czasopisma „Current Science”, które opublikowało artykuł, było dopuszczenie artykułu opisującego nowy gatunek bez podania jego lokalizacji typowej. Vilayanur Ramachandran zapowiedział, że zwróci okaz Chinom lub Mongolii, jeśli będą w stanie dowieść swoich praw do niego.
Arbour, Currie i Badamgarav (2014) uznali gatunek M. ramachandrani za młodszy synonim gatunku Tarchia kielanae.
Przypisy
Kategoria:Ankylozaury (rodzina) Kategoria:Dinozaury Azji Kategoria:Dinozaury kredy