Konflikt z Fryderykiem I Z powodu nagminnego łamania przez Fryderyka I ustaleń umowy elekcyjnejFryderyk II nigdy nie był w Norwegii, nigdy też nie koronował się na króla Norwegii, a w swej tytulaturze używał sformułowania „wybrany królem Norwegii...”., a także z obawy przed przejęciem tronu przez otwarcie sprzyjającego luteranom syna Fryderyka – Chrystiana, Engelbrektsson stwierdził, iż nie wiąże go więcej przysięga lojalnościFryderyk nie dotrzymał umowy w dwóch punktach: pozwolił luteranom na głoszenie swych poglądów oraz obsadził Duńczykami norweskie twierdze; poza tym zagrożeniem dla Katolickiego było rozwiązanie przez niego struktur kościelnych w Szlezwiku-Holsztynie i wprowadzenie tam luteranizmu oraz zgoda na ślub jego syna Chrystiana w 1525 z protestancką księżniczką – Dorotą von Sachsen-Lauenburg.. Starał się ograniczać wpływy królewskie wszędzie gdzie tylko mógł. Unikał również króla i pragnął odłożyć koronację w daleką przyszłość. W 1528 doszło do otwartego konfliktu z królem. Król zaplanował koronację w Norwegii, lecz arcybiskup pospiesznie ruszył w długą podróż inspekcyjną sięgającą na północ aż do samej granicy rosyjskiej.