thumb|200px|Adolf Noreen Adolf Gotthard Noreen (wym. ['nure:n]) (ur. 13 marca 1854 w Östra Emtervik w gminie Sunne, zm. 13 czerwca 1925 w Uppsali) – szwedzki germanista, specjalizujący się w językach skandynawskich.
Życie Po zakończeniu studiów filologicznych na uniwersytecie w Uppsali doktoratem (1877) podjął na swej macierzystej uczelni pracę wykładowcy. Wyjazd na stypendium do Lipska (1879) pozwolił mu się zetknąć ze szkołą młodogramatyków, której zasadom metodologicznym pozostał wierny do końca życia. Propagował je nie tylko w swoich pracach, ale także ustnie – i tak na przykład odczyty w Towarzystwie Językoznawczym (Språkvetenskapliga Sällskapet i Uppsala) w 1882 r. poświęcił sprawozdaniom o najnowszych osiągnięciach w badaniach nad apofonią germańską. W 1919 r. został wybrany na członka Szwedzkiej Akademii Nauk.
Prace dialektologiczne Początek kariery naukowej Noreena wiąże się z dialektologią szwedzką, do której jako pierwszy wprowadził metodę historyczno-porównawczą. Opublikował z tego zakresu kilka monografii, poświęconych głównie prezentacji rozwoju fonetyki w dialektach wernakularnych w kontraście z językiem literackim.