Henryk Erazm Gąsiorowski (ur. 1 kwietnia 1878 w Zaleszczykach, zm. 16 stycznia 1947 w Grudziądzu) – polski krajoznawca, nauczyciel, fotografik, major piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys Urodził się w rodzinie Leonarda i Marii z domu Stecher de Sebenitz. Ukończył w 1893 roku c.k. Wyższe Gimnazjum w Stanisławowie a w 1898 roku Wyższe Seminarium (nauczycielskie) we Lwowie. W latach 1899–1900 odbył służbę wojskowa w Wiedniu. W 1903 roku zdobył patent nauczycielski Szkół Ludowych Pospolitych. Od 1907 roku pracował jako nauczyciel gimnastyki w Gimnazjum oraz w Szkole Męskiej im. Jachowicza w Kołomyi. Był działaczem Sokoła, Towarzystwa Szkoły Ludowej i Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego.

Od 1903 roku kolekcjonował huculską sztukę ludową a od 1910 zajmował się organizacją reaktywowanego przez Kołomyjskie Koło Towarzystwa Szkoły Ludowej Muzeum Pokuckiego. W zbiorach tej placówki znalazły się m.in. eksponaty zoologiczne, geologiczne, etnograficzne oraz obiekty pochodzące z kolekcji Edmunda hr. Starzeńskiego, przekazane przez Bronisławę hr. Starzeńską po śmierci męża.

Pisał artykuły do prasy lokalnej i krajoznawczej m.in.