Biblia Gutenberga, 1558.
Księga Rodzaju opisuje walkę Jakuba z tajemniczą postacią, która powiedziała: „Odtąd nie będziesz nazywał się Jakub, ale Izrael (ישׂראל), bo walczyłeś z Bogiem i z ludźmi i zwyciężyłeś.” (Rdz 32,29). Józef Flawiusz w Dawnych dziejach Izraela k1 331-334 opisuje powrót Jakuba do brata swego Ezawa, podczas której natknął się on na zjawę i walczył z nią ciężko, odnosząc zwycięstwo. Zwyciężona zjawa przedstawiła się jako Anioł Boży.
Po 17 latach pobytu w Egipcie zmarł w wieku 147 lat, pochowany został w jaskini Makpela.
Jakub miał dwunastu synów: z pierwszą żoną Leą (Jakub i Lea byli stryjecznym rodzeństwem) – Rubena, Symeona (Szymona), Lewiego, Judę, Issachara i Zebulona; z drugą, ukochaną żoną Rachelą (Jakub i Rachela byli stryjecznym rodzeństwem) – Józefa i Beniamina; z niewolnicą Bilhą – Dana i Naftalego; z niewolnicą Zilpą – Gada i Asera. Ponadto Lea urodziła mu jedyną córkę – Dinę.