Lukę po Johnsonie wypełnili dwaj byli muzycy Steely Dan: Michael McDonald – wokalista, klawiszowiec i autor tekstów (dołączył w 1976 podczas sesji Talkin' It to the Streets) oraz trzeci gitarzysta – Jeff Baxter (w zespole od 1974). Muzycy ci, zwłaszcza McDonald spowodowali zwrot w twórczości formacji, która odtąd prezentowała o wiele spokojniejsze soft rockowe, ocierające się o soul muzyczne oblicze – w grze Baxtera słyszalne były także echa jazzu. W tej stylistyce utrzymanych było kilka kolejnych wydawnictw zespołu, m.in. Livin' On The Fault Line (1977), a przede wszystkim bestsellerowy album Minute by Minute z 1978 roku. Za singiel What a Fool Believes zespół otrzymał nagrodę Grammy w kategorii Piosenka roku. Na Minute by Minute pojawił się gościnnie były członek grupy – Tom Johnston.
Stres spowodowany sukcesem doprowadzał do konfliktów w zespole, w wyniku czego odeszli Baxter (w 1978) i Hartman (w 1979). Album One Step Closer z 1980 roku, nagrano w nowym składzie z gitarzystą Johnem McFee, z perkusistą sesyjnym Chetem McCrackenem i z wokalistą, saksofonistą, klawiszowcem Corneliusem Bumpusem (dawniej, m.in. Moby Grape).