Andrejs Upīts (ur. 5 grudnia 1877 w Skrīveri, zm. 18 listopada 1970 w Rydze) – łotewski prozaik, dramaturg, krytyk literacki i historyk literatury.
Życiorys W dzieciństwie pracował jako świniopas i pastuch, do 1896 uczył się w szkole w rodzinnej wsi, w 1901 zdał egzaminy i uzyskał dyplom nauczyciela domowego. Od 1897 do 1901 pracował w szkole w Mangali, później pracował w kilku rosyjskich szkołach podstawowych, od 1909 współpracował z lokalną opozycyjną gazetą, postanawiając zostać pisarzem. Po rewolucji lutowej brał udział w demonstracjach i mityngach w Rydze, wiążąc się z ruchem rewolucyjnym. Za działalność rewolucyjną został aresztowany i uwięziony. Początkowo przedstawiciel realizmu krytycznego, później zwrócił się w stronę realizmu socjalistycznego, który ugruntował się w łotewskiej literaturze. Pracował na Uniwersytecie Łotwy. Od 1946 był członkiem Akademii Nauk Łotewskiej SRR. W 1951 został członkiem Prezydium Rady Najwyższej Łotewskiej SRR, do 1954 był również przewodniczącym Związku Radzieckich Pisarzy Łotwy.