Marian Orłoń (ur. 23 lipca 1932 w Ludwinowie koło Gostynia, zm. 12 grudnia 1990 w Poznaniu) – polski prozaik oraz autor utworów dla dzieci i młodzieży.
Ukończył studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym UAM. Pracował początkowo w szkolnictwie, a od 1965 w Bibliotece Naukowej Instytutu Ochrony Roślin. Debiutował na łamach czasopism dla dzieci w 1957 roku, publikował m.in. w „Małym Gościu”, „Płomyku”, „Płomyczku” i „Świerszczyku”. Pierwsze opowiadanie „Pisane zielonym atramentem” ukazało się drukiem w 1962. W 1971 Marian Orłoń został uhonorowany nagrodą Chorągwi Wlkp. ZHP. Od 1972 był sekretarzem poznańskiego oddziału Związku Literatów Polskich. W 1981 roku otrzymał nagrodę Rady Ministrów za twórczość dla dzieci i młodzieży. Został pochowany na Cmentarzu Junikowo w Poznaniu w Alei Zasłużonych (AZ -3-L-10)Informacje na stronie um.poznan.pl. mały|Grób Mariana Orłonia na Cmentarzu Junikowskim Twórczość wybrana Babcia Kluczykowa Detektyw Nosek i porywacze (1973) Detektyw Nosek, Czarna Broda i porywacze (1984 Wyd.