Władysław Kluger (ur. 1879, zm. 1953 w Edynburgu) – polski lekarz i bibliofil.
Był synem Władysława (1849-1884), inżyniera budowy dróg i mostów, a zarazem podróżnika (fundatora znanej kolekcji peruwiańskiej w krakowskim Muzeum Archeologicznym). Ukończył studia medyczne i wykonywał w Krakowie zawód lekarza. Cieszył się opinią humanisty, znawcy i kolekcjonera dzieł sztuki, bibliofila. Posiadał m.in. zbiór ekslibrisów. Przyjaźnił się z historykiem sztuki Ignacym Chrzanowskim.
6 listopada 1922 był obecny na spotkaniu szesnastu krakowskich bibliofilów, które zaowocowało powołaniem Towarzystwa Miłośników Książki. Od początku istnienia Towarzystwa aktywnie uczestniczył w jego pracach, wchodząc w latach 1924-1925 w skład Komisji Rzeczoznawców, a przez kolejne trzy lata w skład zarządu. W 1925 pełnił funkcję redaktora naczelnego pierwszych dwóch tomów (łącznie sześciu zeszytów) miesięcznika Towarzystwa Miłośników Książki "Silva Rerum".