Philip Kearny Jr. (ur. 2 czerwca 1815, zm. 1 września 1862) – oficer Armii Stanów Zjednoczonych, wyróżniający się w wojnach amerykańsko-meksykańskiej i secesyjnej. Zginął w roku 1862 podczas bitwy pod Chantilly.
Młodość Kearny pochodził z zamożnej nowojorskiej rodziny. Jego przodkowie ze strony matki, John i Robert Watts, należeli do najbogatszych obywateli miasta. Ojciec Kearny’ego, absolwent Harvardu, był finansistą i założycielem giełdy nowojorskiej. Kearny od dziecka chciał być żołnierzem, ale po śmierci rodziców wychowaniem chłopca zajął się dziadek, który zdecydował, że ma on zostać prawnikiem. Kearny rozpoczął więc naukę w Columbia College i w roku 1833 otrzymał absolutorium.
W 1836 roku dziadek umarł, zostawiając Kearny’emu ponad milionową fortunę, co zapewniało łatwe i dostatnie życie, ale młody człowiek postanowił zrealizować swe marzenia z dzieciństwa. Wkrótce uzyskał stopień podporucznika kawalerii i przydział do 1. pułku dragonów dowodzonego przez stryja, pułkownika Stephena W. Kearny’ego, którego adiutantem był późniejszy prezydent SSA Jefferson Davis. Pułk został skierowany na zachodnie pogranicze.