W 1859 Kearny raz jeszcze ruszył do Francji i dołączył do Chasseurs d’Afrique, którzy właśnie brali udział w wojnie z Austrią we Włoszech. W szeregach Gwardii Cesarskiej Napoleona III walczył pod Solferino, biorąc udział w szarży kawaleryjskiej, która rozerwała austriackie centrum. Za udział w tej szarży został – jako pierwszy Amerykanin w dziejach – udekorowany krzyżem Légion d’honneur.
Wojna secesyjna Gdy w roku 1861 w Ameryce wybuchła wojna secesyjna, Kearny wrócił do Stanów Zjednoczonych, gdzie z miejsca otrzymał awans na generała brygadiera i dowództwo Pierwszej Brygady New Jersey, którą umiejętnie wyszkolił. Ze względu na jego kalectwo armia dość długo wahała się, czy przyznać mu stopień wojskowy, ale szok po przegranej I bitwie nad Bull Run przyczynił się do pozytywnej dla Kearny’ego decyzji. Jego brygada, nawet wtedy, gdy odszedł, by dowodzić dywizją, stawała znakomicie, szczególnie podczas bitwy pod Glendale. 30 kwietnia 1862 roku objął dowództwo 3. dywizji III Korpusu. Dowodził tą dywizją w bitwach pod Williamsburgiem i pod Seven Pines. Pod Williamsburgiem, przed wejściem dywizji do bitwy, Kearny stanął przed swymi ludźmi i krzyknął: I’m a one-armed Jersey son-of-a-gun, follow me!