thumb|Grób Ignacego i Zofii Solarz na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Ignacy Solarz, ps. Chrzestny (ur. 28 grudnia 1891 w Ołpinach, zm. prawdopodobnie 15 stycznia 1940 w Palmirach) – polski pedagog, działacz ruchu ludowego i spółdzielczego, założyciel Związku Młodzieży Wiejskiej RP i uniwersytetów ludowych.
Życiorys Urodził się w wielodzietnej rodzinie Wojciecha i Katarzyny Solarzów. Miał sześciu braci i trzy siostry. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Ołpinach, a potem kontynuował naukę w szkole w Szerzynach. Naukę w 5 klasowej szkole ukończył w Bieczu. W 1912 r. ukończył C.K. Gimnazjum w Jaśle. W 1913 w Krakowie jako podchorąży odbył jednoroczną obowiązkową czynną służbę wojskową w 20. Pułku Piechoty armii austriackiej. Do jesieni 1914 r. organizował razem z ojcem strzelecką Drużynę Bartoszową w Ołpinach. Podczas I wojny światowej, w 1915 został ranny w trakcie walk pod Gorlicami w Karpatach i wskutek trwałego inwalidztwa w 1916 zwolniony z wojska. W latach 1916–1921 studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, który ukończył z dyplomem inżyniera rolnika. Instruktor rolny w kółkach rolniczych i Małopolskim Towarzystwie Rolniczym, nauczyciel w Szkole Rolniczej w Sąsiadowicach.