Irena przekazała hemofilię swojemu najstarszemu i najmłodszemu synowi. Zdrowie Waldemara martwiło ją od jego najmłodszych lat. Była później zrozpaczona po śmierci jej czteroletniego syna Henryka, który upadł i zranił się w głowę w 1904. Kilka miesięcy po jego śmieci, siostra Ireny, caryca Aleksandra, urodziła carewicza Aleksego, który również był chory na hemofilię. Również jej kuzynka, Wiktoria Eugenia, królowa Hiszpanii, miała dwóch chorych na hemofilię synów. thumb|left|200px|Księżna Irena thumb|240px|Irena z mężem Irena, wychowywana w wiktoriańskiej moralności, była wstrząśnięta niektórymi zachowaniami. Przejście na prawosławie jej siostry, rosyjskiej wielkiej księżnej Elżbiety, w 1891, bardzo ją zbulwersowało. Również jej siostra, Aleksandra, przeszła na prawosławie. Mimo to Irena utrzymywała dość bliskie kontakty z rodzeństwem. W 1907 Irena pomogła zaaranżować katastrofalne, jak się później okazało, małżeństwo wielkiej księżnej Marii Pawłownej z księciem Wilhelmem Bernadotte. Matka Wilhelma, Wiktoria Badeńska, królowa Szwecji, była bliską przyjaciółką Ireny i Elżbiety. Wielka księżna Maria pisała, że uległa naciskom Ireny, aby zawrzeć to małżeństwo, kiedy ta jeszcze miała wątpliwości.