Jego pełne ekspresji scenografie, w których jako środka wyrazu używał gry świateł dominowały przedstawienia i zyskały określenie Drabikowsich dekoracji.

Twórca zajmował się także pracą pedagogiczną. W latach 1917–1918 wykładał w Szkole Sztuk Pięknych w Kijowie, a od 1918 aż do śmierci uczył w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych.

Zmarł nagle wskutek nieudanej operacji stomatologicznej. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 196-5-30).

Był mężem Michaliny z Lan­gów, ojcem Eugenii i Jerzego.

Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (27 listopada 1929)M.P. z 1929 r. nr 276, poz. 638 „za zasługi na polu sztuki”. Złoty Krzyż Zasługi (pośmiertnie, 26 sierpnia 1933) „za zasługi na polu artystycznem, wychowawczem i społecznem”.

Przypisy

Bibliografia Wincenty Drabik na stronie Cullture.pl Jan Lorentowicz, Polski Słownik Biograficzny, s. 360–361.

Linki zewnętrzne Wincenty Drabik – rysunki w bibliotece Polona

Kategoria:Ludzie urodzeni w Jaworznie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy malarze ekspresjoniści Kategoria:Polscy scenografowie filmowi Kategoria:Polscy scenografowie teatralni Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie Kategoria:Zmarli w 1933