Służba W czasie wojny grecko-włoskiej niszczyciel konwojował okręty, a także odpierał ataki włoskiej floty w okolicach Cieśniny Otranto. Po niemieckiej inwazji na Grecję w ramach tzw. planu Marita, okręt wraz kilkoma innymi jednostkami udał się do Aleksandrii, tym samym unikając przejęcia przez Niemców i dołączając do brytyjskiej Royal Navy. Okręt między październikiem 1941 a styczniem 1942 przeszedł modernizację i przezbrojenie w stoczni w Kalkucie, a następnie skierowany został z powrotem na Morze Śródziemne, gdzie odniósł znaczące sukcesy w walce z okrętami przeciwnika. Otrzymał brytyjski znak burtowy H86. Zdjęto ostatnie działo artylerii głównej dla zwiększenia zapasu bomb głębinowych, a rufowy aparat torpedowy zamieniono na działo przeciwlotnicze kalibru 76 mm, podobnie jak na niszczycielach brytyjskich. Usunięto też maszt rufowy.
Pierwszym znaczącym sukcesem okrętu był udział w zatopieniu 14 grudnia 1942 roku włoskiego okrętu podwodnego „Uarsciek” (typu Adua) o wyporności 620 ton. Następnie 19 stycznia 1943 roku, u wybrzeży Libii, okręt wraz z niszczycielami HMS „Pakenham” i zatopił włoski transportowiec „Stromboli” (475 BRT).