Andriej Władimirowicz Snieżniewski (, ur. w Kostromie, zm. 12 lipca 1987 w Moskwie) – rosyjski lekarz psychiatra, jeden z przedstawicieli psychiatrii represyjnej w ZSRR.
Życiorys W 1925 ukończył studia na Wydziale Medycznym Uniwersytetu Kazańskiego, później pracował w szpitalu psychiatrycznym, w latach 1926–1927 odbywał służbę w Armii Czerwonej, a od 1927 do 1930 pracował jako psychiatra internatu w Kostromie. Podczas wojny z Niemcami dowodził batalionem sanitarnym na Froncie Północno-Zachodnim i 2 Froncie Nadbałtyckim, później był psychiatrą 1 Armii Uderzeniowej i kierownikiem frontowego szpitala psychiatrycznego. Po wojnie, w latach 1945–1950 był docentem katedry psychiatrii Centralnego Instytutu Doskonalenia Lekarzy, w 1951 został kierownikiem tej katedry, od 1961 do 1982 był dyrektorem Naukowo-Badawczego Instytutu Psychiatrii Akademii Nauk Medycznych ZSRR, a od 1982 dyrektorem Wszechzwiązkowego Naukowego Centrum Zdrowia Psychicznego Akademii Nauk Medycznych ZSRR. Napisał ponad 100 publikacji. Opowiadał się za rozszerzeniem kryteriów klinicznych schizofrenii, co pozwoliło na rozpoznawanie u dysydentów politycznych tej choroby i ich izolację w zakładach psychiatrycznych.