W rezultacie Dragutin oddał władzę nad środkową Serbią, zachowując posiadłości na północy państwa, nad Zachodnią Morawą i wokół Rudnika. Prawdopodobnie zrzekł się również tytułu królewskiego, choć nie jest to pewne. Według Mavromatisa na saborze w Deževie doszło faktycznie do podziału państwa i powstania dwóch królestw serbskich. Osobnym zagadnieniem jest kwestia czy wtedy miało również miejsce wyznaczenie syna Dragutina, Władysława, na następcę po Milutinie. Twierdzenie takie pojawia się w późnych źródłach bizantyńskich. Mavromatis odmawia im wiarygodności, uważając ich autorów za źle poinformowanych. Według niego sabor nie rozstrzygnął kwestii następstwa tronu.
Państwo na północy Stan wyjściowy thumb|Królestwo Stefana Dragutina (oznaczone kolorem różowym) Oprócz rozległego obszaru w północno-zachodniej Serbii z Rudnikiem i Ariljem, Dragutin otrzymał rejon Dabaru nad dolnym Limem i Uskoplje w pobliżu Trawunii. Wśród uczonych toczy się poważna dyskusja dotycząca kształtu władztwa Dragutina. Jego najbogatsze ziemie leżały na południe od granicy Węgier, ściśle do niej przylegając. Dragutin otrzymał jednak również ziemie nad Limem i w pobliżu Trawunii.