Większymi miejscowościami w gminie były: Białozórka, Mołotków, Moskalówka, Pliska, Szuszkowce, Szczęsnówka i Jankowce.
18 marca 1921, po zawarciu traktatu pokojowego między RFSRR i Ukraińską SRR z jednej a Polską z drugiej strony, wyznaczono nową granicę państwową, która podzieliła gubernię wołyńską na dwie części. Gmina Białozórka podległa administracji polskiej. Jedynie wieś Szczosnówka została odcięta od gminy granicą państwową, wchodząc w skład gminy Awratyn w powiecie starokonstantynowskim w szczątkowej guberni wołyńskiej. Natomiast do gminy Białozórka włączono miejscowości Hryńki, Kozaczki i Ośniki z przeciętej granicą państwową gminy Święciec (powiat krzemieniecki), której większa część przypadła Ukraińskiej SRR, i którą również przyłączono do powiatu starokonstantynowskiego w szczątkowej guberni wołyńskiej.
1 stycznia 1924 z części obszaru gminy Białozórka – objemującej miasteczko Łanowce oraz należące dawniej do gminy Święciec wsie Hryńki, Małe Kozaczki, Wielkie Kozaczki i Hryńki – utworzono nową gminę Łanowce (w jej skład weszły także części gminy Wyszogródek oraz cały obszar zniesionej gminy Pańkowce).
1 października 1933 do gminy Białozórka przyłączono część obszaru gmin Łanowce (wieś Ośniki) i Wyszogródek (wsie Obryszkowce, Buhłów, Lulińce i Kutyski).