Igrzyska olimpijskie w Albertville w 1992 r. były jej olimpijskim debiutem. Były to zarazem najlepsze igrzyska w jej karierze, zdobyła tam bowiem aż 5 medali. Wraz z Raisą Smetaniną, Larisą Łazutiną i Jeleną Välbe wywalczyła złoty medal w sztafecie 4 × 5 km. Została także indywidualną mistrzynią olimpijską w biegu na 15 km techniką klasyczną oraz w biegu pościgowym. Zdobyła ponadto srebrne medale w biegu na 5 km techniką klasyczną, gdzie uległa Fince Marjut Rolig, oraz w biegu na 30 km techniką dowolną, w którym lepsza była jedynie Włoszka Stefania Belmondo. Bardzo dobre wyniki osiągnęła także na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer, gdzie zdobyła cztery medale. Obroniła tytuł mistrzyni olimpijskiej w biegu pościgowym, a wspólnie z koleżankami także w sztafecie. Ponadto zdobyła złoto w biegu na 5 km techniką klasyczną oraz zdobyła srebrny medal w biegu na 15 km stylem dowolnym, przegrywając jedynie z Włoszką Manuelą Di Centą. Startowała także na igrzyskach w Salt Lake City, ale bez sukcesów. W swoim najlepszym starcie, w biegu na 10 km techniką klasyczną zajęła piąte miejsce.