W 2007 r. wystąpiła na mistrzostwach świata w Åre, zajmując piąte miejsce w zjeździe i nie kończąc rywalizacji w superkombinacji. Zarówno podczas mistrzostw świata w Val d’Isère w 2009 r. jak i igrzysk olimpijskich w Vancouver w 2010 r. startowała tylko w zjeździe, jednak w obu przypadkach nie kończyła zawodów. Blisko podium znalazła się na mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen w 2011 roku, zajmując czwarte miejsce w superkombinacji, przegrywając walkę o medal ze Szwedką Anją Pärson. Bez medalu wróciła także z mistrzostw świata w Schladming w 2013 r., gdzie jej najlepszymi wynikami były dziesiąte miejsca w supergigancie i superkombinacji. Największy sukces w karierze osiągnęła podczas igrzysk olimpijskich w Soczi, gdzie wspólnie z Tiną Maze ze Słowenii triumfowała w zjeździe. Na tych samych igrzyskach była też piąta w superkombinacji, dziesiąta w gigancie, a rywalizacji w supergigancie nie ukończyła.
Jej młodsze rodzeństwo – brat Marc Gisin i siostra Michelle Gisin – również uprawiali narciarstwo alpejskie.