Od roku 1969 grywał także nieregularnie z Radimem Hladikem, który uczestniczył później w nagraniu obu płyt Hutki z ludowymi piosenkami a po roku 1989 ponownie z nim występował. W 1969 roku Jarosław Hutka ożenił się z Zorką Růžovou, plastyczką i autorką kilku ważnych pieśni z repertuaru Hutki (Tango o Pradze, Cudzoziemcy, Rozgrzewka i inne). Od 1969 roku zainteresował się zapomnianymi ludowymi, morawskimi balladami ze zbiorów Františka Sušila z pierwszej połowy XIX wieku. Nieprzychylna, z początku, reakcja publiczności i krytyki zaczęła się zmieniać po wydaniu pierwszej płyty Stůj břízo zelená (Stój brzozo zielona) w roku 1974.
Od 1971 roku raz w tygodniu występował razem z Vlastou Třešňákem, Vladimirem Mertou i Miroslavem Kováříkem w programie Tyjátr písničkářů (Scena pieśniarzy) w teatrze Atelier. Po roku Scena się rozpadła i Jarosław Hutka założył z Zuzanną Michnovou spółkę piosenkarską Šafrán, do której przystąpili następnie Vlasta Třešňák, Vladimir Merta i inni. Spółka Šafrán stała się później legendą czeskiego pieśniarstwa, które było znaczącym elementem czeskiej kultury niezależnej w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych.