W Czechosłowacji w latach siedemdziesiątych, w sferze kultury było zakazane prawie wszystko, co nie było wyraźnie dozwolone a niezależni artyści byli stale przedmiotem represji ze strony państwa. Ludzie z długimi włosami byli automatycznie uważani za „antyspołeczny element”, trudno się więc dziwić, że w 1975 roku po koncercie w Chocni, Jarosław Hutka został zatrzymany i przesłuchany przez Służbę Bezpieczeństwa. Był ścigany za obrazę głowy państwa, narodu, rasy i przekonań. Wkrótce potem, po wyborze Gustawa Husaka na prezydenta Czechosłowacji, ogłoszono amnestię i zaniechano prawnego ścigania Hutki. W 1976 roku w Supraphonie wyszła jeszcze oficjalnie płyta Vandrovali hudci (Wędrowali muzycy), która stała się na długi czas ostatnią wydaną płytą Jarosława Hutki w ówczesnej Czechosłowacji. Inną, wyprodukowaną już płytę stowarzyszenia Šafrán, Służba Bezpieczeństwa nakazała zniszczyć. W 1976 roku Jarosław Hutka napisał nowelę Dvorky (Podwórka), poświęconą pisarzowi Ivanowi Klimie.