Pod koniec 1977 roku Jarosław Hutka złożył swój podpis pod Kartą 77, ale odrzucił propozycję Vaclava Havla, żeby zostać jednym z nowych rzeczników.
W 1977 roku napisał książkę Utkání se skálou (Wojna ze skałą), w roku 1978 książkę Plechovka (Puszka), która wyszła w tym samym roku w edycji Petlice a później w roku 1997 w Votobii. W tym samym roku został oskarżony o prowadzenie działalności bez pozwolenia, za co groziła mu kara pozbawienia wolności. Będąc pod stałą presją ostatecznie został pozbawiony obywatelstwa czechosłowackiego i wysiedlony. Czechosłowację opuścił 18 października 1978 roku.
Azyl polityczny uzyskał w Holandii, przez kilka lat mieszkał w Rotterdamie. W Europie zachodniej koncertował dla krajanów i emigrantów, nauczył się holenderskiego, w tym języku także – oprócz angielskiego i niemieckiego – śpiewał. W wydawnictwie Šafrán, które miało swoją siedzibę w Szwecji (gdzie wydawało płyty gramofonowe czeskich i polskich pieśniarzy) ukazały się płyty Pravdepodobné vzdalenosti, 1979 (Prawdopodobne odległości) i Minulost mává nám, 1979 (Przeszłość macha do nas). W 1984 roku Jarosław Hutka otrzymał obywatelstwo holenderskie. W tym samym roku wydał śpiewaną po holendersku płytę pod tytułem Hier is mijn thuis (Tady domov mám – Tu jest moja ojczyzna).