Skomplikowane są relacje między językiem a kulturą, a szczególnie między językiem a literaturą: Tworzywo literatury stanowi język i jego właściwości systemowe i kontekstowe, które są wykorzystywane do przedstawienia rzeczywistości i tworzenia świata przedstawionego. Osobiste doświadczenia twórcy i całej wspólnoty zostaje przechowane niejako w języku, czyli literatura musi znaleźć odbicie tego doświadczenia i musi także odbić ugruntowany w języku obraz świata. Niemożliwe jest wykreowanie rzeczywistości nie związanej z doświadczeniem. Jest to rzeczywistość przez język zawężona, ale wynikająca z istoty języka. Twórcy literatury są „rzemieślnikami słowa”: modyfikują i wykorzystują istniejące elementy, ale również są twórcami nowych składników. Literatura nie tylko korzysta z wzorców, wprowadza do kultury wzorce. Język utrwala i przechowuje doświadczenia wypracowane przez kulturę. Język formuje kulturę w poszczególnych wspólnotach komunikacyjnych