1 dywizjon artylerii konnej () – oddział artylerii konnej cesarskiej i królewskiej Armii.
Historia dywizjonu W 1889 roku w składzie 10. Morawsko-śląskiego Pułku Artylerii Korpuśnej został zorganizowany 10. Dywizjon Artylerii Konnej. W 1890 roku dywizjon został przeniesiony z Brna () do Krakowa. Z dniem 1 stycznia 1894 roku macierzysty pułk został przeniesiony z Ołomuńca do Krakowa i przemianowany na 1. Pułk Artylerii Korpuśnej.
Z dniem 6 kwietnia 1908 roku weszła w życie nowa organizacja artylerii, w ramach której dywizjon został wyłączony ze składu 1. Pułku Artylerii Korpuśnej i przekształcony w samodzielny oddział pod nazwą 1. Dywizjon Artylerii Konnej. Dywizjon wchodził w skład 1 Brygady Artylerii Polowej, natomiast pod względem taktycznym został podporządkowany komendantowi Dywizji Kawalerii Kraków.
W 1914 roku dywizjon stacjonował w Krakowie (sztab dywizjonu w bastionie V) i wchodził w skład 7 Dywizji Kawalerii.
W 1916 roku oddział został przemianowany na Dywizjon Artylerii Konnej Nr 7. Równocześnie dotychczasowy Dywizjon Artylerii Konnej Nr 7 należący do 1 Dywizji Kawalerii został przemianowany na Dywizjon Artylerii Konnej Nr 1.