Kontynuowała działalność w podziemiu, współpracowała z Komitetem Helsińskim.
W wyborach w 1989 uzyskała mandat posłanki na Sejm X kadencji, została wybrana w okręgu olsztyńskim jako kandydatka bezpartyjna z poparciem Komitetu Obywatelskiego. Zasiadała w Obywatelskim Klubie Parlamentarnym, pracowała w Komisji Edukacji, Nauki i Postępu Technicznego oraz Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy o ochronie prawnej dziecka poczętego. W wyborach parlamentarnych w 1991 bez powodzenia ubiegała się o reelekcję z listy Porozumienia Obywatelskiego Centrum.
W pierwszej połowie lat 90. zajmowała także stanowisko kuratora oświaty w województwie olsztyńskim.
Działała w Porozumieniu Centrum i następnie w Porozumieniu Polskich Chrześcijańskich Demokratów. W 1997 ponownie uzyskała mandat poselski z listy Akcji Wyborczej Solidarność. Należała do Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży oraz Komisji Kultury i Środków Przekazu. W kolejnych wyborach otwierała listę wyborczą Akcji Wyborczej Solidarność Prawicy w okręgu olsztyńskim (ugrupowanie to nie przekroczyło progu wyborczego).