Wojna z Bułgarią Aleksy III próbował zakończyć wojnę w Bułgarii przy pomocy rokowań. Bułgarzy stawiali jednak bardzo wygórowane żądania i rokowania zostały zerwane. W czasie kolejnych wypraw w 1195 i 1196 roku Bułgarzy spustoszyli tereny wokół Seres, rozbili armię bizantyńską i wzięli do niewoli wodza sebastokratora Izaaka Komnena. Bizancjum zbyt dumne by iść na ustępstwa, a zbyt słabe by walczyć, poparło opozycję w kraju. W 1196 roku car Asen padł ofiarą spisku bojarów. Jego morderca Iwanko nie utrzymał się długo, ponieważ obiecana pomoc bizantyńska, z powodu rozruchów w armii nie nadeszła. Ratował się ucieczką do Konstantynopola. Władzę po zamordowanym przejął jego brat Piotr. W 1197 padł jednak ofiarą kolejnego zamachu. Iwanko został namiestnikiem Filipopolis, a nawet wodzem oddziałów cesarskich. W krótkim czasie wydzielił sobie w rejonie Rodopów własne księstwo. Znaczniejsze państewko utworzył też sobie w Macedonii, w dolinie Strymonu Dobromir Chryz. Za stolicę obrał sobie trudno dostępną twierdzę Prosek nad Wardarem. Cesarstwo uznało jego państwo. Chryz jednak rychło, popierany przez Bułgarów, wystąpił przeciw Bizancjum i przyłączył do swego państwa znaczną część zachodniej Macedonii z miastami Prilep i Bitolą. Bizantyńczycy podstępem pokonali Iwanka.