Konstantyn XI Paleolog (, ; ur. 8 lutego 1405Donald M. Nicol, Konstantyn XI. Ostatni cesarz Rzymian, przeł. Małgorzata Dąbrowska, Gdańsk: Marabut 2004, s. 8. Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit, Wien 1989, t. 9, nr 20491. Jedynie Steven Runciman, Upadek Konstantynopola 1453, przeł. Antoni Dębicki, wyd. 2, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy 1994, s. 54 podaje jako datę urodzenia 1404., zm. 29 maja 1453) – cesarz bizantyński z dynastii Paleologów, ostatni władca Bizancjum, panujący od 6 stycznia 1449 do śmierci 29 maja 1453.
Pochodzenie i młodość Konstantyn urodził się 8 lutego 1405 rokuMałgorzata Dąbrowska, Konstantyn XI Paleolog Dragasz [w:] Encyklopedia kultury bizantyńskiej, red. Oktawiusz Jurewicz, Warszawa 2002, s. 277 w Konstantynopolu, jako ósme z dziesięciorga dzieci cesarza Manuela II i serbskiej księżniczki Heleny DragašKazimierz Ilski, w Słowniku władców Europy średniowiecznej, red. Józef Dobosz, Maciej Serwański, Poznań 1998, s. 225. Przydomek „Dragazes” (Dragasz) jest właśnie nazwiskiem rodowym jego matki (, ). Większość dzieciństwa spędził w stolicy. W chwili śmierci ojca miał 20 lat. Gdy Jan VIII objął tron, Konstantyn otrzymał do administrowania niewielkie terytorium bizantyńskie koło Konstantynopola.