Aniela Chałubińska (ur. 1 października 1902 we Lwowie, zm. 6 lipca 1998 w Lublinie) – polska geolog i geograf.
Życiorys Była córką Ludwika Chałubińskiego, inżyniera chemika i taternika, wnuczką Tytusa Chałubińskiego, lekarza pracującego w Zakopanem. Studiowała geografię na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Pracowała od 1945 na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie początkowo na etacie adiunkta w Katedrze Geografii Ogólnej w 1955 została docentem i w latach 1956–1973 była kierownikiem Katedry Geografii Regionalnej. Od momentu ukończenia studiów w 1926 pracowała jako nauczyciel geografii prowadząc na zlecenie swojego mentora Eugeniusza Romera wakacyjne kursy dla nauczycieli geografii od 1930 była kierowniczka pierwszego w Polsce Ogniska Metodycznego Geografii. Opublikowała liczne prace z geografii fizycznej, historii geografii, metodyki geografii, geografii regionalnej i klimatologii. W 1934 opracowała podręcznik „Geografia Europy”, a w 1937 „Geografia Polski” oba wydane przez OssolineumJolanta Rodoś „Profesor Aniela Chałubińska (1902-1998) – niezapomniany nauczyciel i wychowawca”, [w:] Annales Uniwersitatis Mariae Curie-Sklodowska Lublin Polonia vol. LXVII Z. 2 wyd. 2012 s.