W 1973 rozpoczął pracę w Katedrze Botaniki Akademii Rolniczej w Poznaniu. Staże naukowe odbywał w Norwegii, na Łotwie i w USA. W 1981 otrzymał stopień doktora habilitowanego na podstawie monografii Aklimatyzacja różaneczników – Rhododendron "Catawbiense-Hybridum" i R. 'Cunningham’s White' w Polsce. W 1984 został kierownikiem Katedry Roślin Ozdobnych, którą kierował przez 9 lat. Tytuł profesora nauk rolniczych w zakresie ogrodnictwa otrzymał w 1991, a stanowisko profesora zwyczajnego w 2001. W latach 1996-2006 pracował także w Katedrze Ogrodnictwa Akademii Rolniczej we Wrocławiu. W 2011 przeszedł na emeryturę.
Autor wielu oryginalnych prac poświęconych roślinom ozdobnym, w tym podręczników akademickich i prac o charakterze popularyzatorskim, przeznaczonym dla ogrodników-amatorów. Wypromował 8 doktorów.