4 marca 1917 roku został przeniesiony do Jagdstaffel 14, ale już 6 lipca Manfred von Richthofen wybrał go na dowódcę jednostki Jagdstaffel 10, która weszła w skład Jagdgeschwader 1. W tym czasie odniósł swoje 9 i ostatnie zwycięstwo. Obowiązki dowódcy pełnił do końca lipca. Z powodu choroby oczu przekazał dowództwo Wernerowi Vossowi, a sam został przydzielony na dowódcę Jastaschule No. II
W końcu 1918 roku powrócił do czynnej służby i 15 października 1918 roku dostał się do niewoli, w której przebywał do września 1919 roku.
Po wojnie został prawnikiem. W 1937 roku prawie całkowicie utracił wzrok. Pomimo tego kontynuował studia prawnicze i w czasie II wojny światowej był dyrektorem sądu krajowego w Berlinie.
Zmarł 29 listopada 1946 roku w Berlinie.
Odznaczenia Pour le Mérite – 21 lipca 1916 Królewski Order Rodu Hohenzollernów z mieczami – 1916 Order Wojskowy Świętego Henryka Saski Ernestyński Order Domowy z mieczami Krzyż Żelazny I Klasy Krzyż Żelazny II Klasy – 27 stycznia 1915 Wojenny Krzyż Zasługi II Klasy (Brunszwik) Ogólny Medal Zasługi (Hesja)
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Asy myśliwskie Niemiec I wojny światowej Kategoria:Lotnicy odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Odznaczeni Orderem Hohenzollernów Kategoria:Odznaczeni wojskowym Orderem Pour le Mérite Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojskowym św. Henryka (Saksonia) Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1946