Johann Friedrich Julian Reil (ur. 20 kwietnia 1792 w Halle (Saale), zm. 31 sierpnia 1858 w Choruli), niemiecki urzędnik administracji hutniczej, zarządca hut śląskich.
Był synem znanego lekarza i profesora uniwersytetu w Halle (Saale) Johanna Christiana Reila. W 1807 za zgodą ojca wstąpił jako ochotnik do wojska, brał udział w walkach z Francuzami i dosłużył się rangi młodszego porucznika. W latach 1811–1813 odbył studia w Akademii Górniczej we Freibergu, następnie ponownie służył wojskowo – w korpusie ochotników Ludwiga Adolfa von Lützowa. Dowodził kompanią strzelców, awansował na kapitana, był ciężko ranny; został odznaczony Krzyżem Żelaznym. Pod koniec służby przeszedł do pracy sztabowej, ciesząc się opinią "wyśmienitego oficera" (raport generała Ludwiga Yorck von Wartneburga).
Po odejściu z armii kontynuował studia. W 1816 rozpoczął pracę w Śląskim Urzędzie Górniczym we Wrocławiu, skąd na rok delegowany został jako referendarz do hut w Kluczborku i Gliwicach. Od 1817 w randze nadasesora górniczego był asystentem Karstena, wykładowcy hutnictwa na Uniwersytecie Wrocławskim, a po przejściu Karstena do Berlina w 1819 przejął jego obowiązki. We wrześniu 1819 otrzymał awans na radcę górniczego wraz ze stanowiskiem naczelnego nadzorcy hut górnośląskich.