Leming (Lemmus) – rodzaj gryzonia z podrodziny karczowników (Arvicolinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Europie, Azji i Ameryce Północnej.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 86–160 mm, długość ogona 8–18 mm; masa ciała 16,2–130 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1795 roku niemiecki przyrodnik Johann Heinrich Friedrich Link w książce swojego autorstwa zatytułowanej Wkład w historię naturalną. Część druga. O siłach witalnych z perspektywy historyczno-przyrodniczej i klasyfikacji ssaków. Gatunkiem typowym jest (absolutna tautonimia) leminga norweskiego (L. lemmus).
Etymologia Lemmus (Lemnus): ‘leming’. Brachyurus: brakhus ‘krótki’; ουρα ourα ‘ogon’. Gatunek typowy: Fischer wymienił kilka gatunków – Brachyurus Blumenbachii G. Fischer, 1814 (nomen dubium), Mus amphibius Linnaeus, 1758, Mus arvalis Pallas, 1779, Mus lemmus Linnaeus, 1758 i Mus rutilus Pallas, 1779 – z których gatunkiem typowym jest Mus lemmus Linnaeus, 1758. Hypudaeus: gr. ὑπoδαιος hupodaios ‘podziemny’. Gatunek typowy: Illiger wymienił kilka gatunków – Mus amphibius Linnaeus, 1758, Mus arvalis Pallas, 1779 i Mus lemmus Linnaeus, 1758 – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Mus lemmus Linnaeus, 1758. Myodes: gr. μυωδης muōdēs ‘jak mysz’, od gr.