Jan Prokop (ur. 16 lipca 1931 w Częstochowie, zm. 18 grudnia 2023) – polski poeta, prozaik, eseista oraz tłumacz literatury francuskiej, anglosaskiej i niemieckiej.
Ukończył filologię polską i romańską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Studiował też na Uniwersytecie Warszawskim, a w 1967 roku uzyskał stopień doktora za rozprawę pt. Z przemian ideowo-artystycznych w literaturze polskiej lat 1907–1917. W 1977 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego za rozprawę o twórczości Tadeusza Micińskiego. Debiutował w 1951 roku na łamach tygodnika „Dziś i Jutro” jako krytyk literacki. W latach 1960–1987 był pracownikiem naukowym Instytutu Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk. W latach 1987–1990 był pracownikiem naukowym w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Prowadził też wykłady na Uniwersytecie Turyńskim.
Odznaczenia i nagrody W roku 2016 Jan Prokop otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2016). W 2003 roku został uhonorowany Nagrodą im. Kazimierza Wyki. W styczniu 2007 został odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.