Natomiast prędkość prądów dryfowych (pod powierzchnią oceanu) wynosi około 20–80% prędkości dryfu Stokesa na powierzchni. Z pomiarów prądów oceanicznych, prędkości wiatru i pola falowania można ocenić, jaka część energii prądów oceanicznych jest wywoływana bezpośrednio przez wiatr, a jaka przez dryf StokesaKejian Wu1 and Bin Liu, 2008, Stokes drift–induced and direct wind energy inputs into the Ekman layer within the Antarctic Circumpolar Current, Journal of Geophysical Research, 113, C10002, doi:10.1029/2007JC004579. W układzie zawierającym obracającą się ciecz (jak Ziemia) przepływ wody związany z dryfem Stokesa jest poddawany efektowi Coriolisa.
Dryf Stokesa jest ważny, między innymi, w opisie transportu zanieczyszczeń na powierzchni wodyArdhuin, F., A.D. Jenkins, D. Hauser, A. Reniers and B. Chapron, 2005, Waves and operational oceanography. EOS Trans. American Geophysical Union 86 (4) 37-40..
Zobacz też siła Coriolisa-Stokesa
Przypisy
Kategoria:Fale wodne