Od 1993 mieszkała w domu emertalnym zakonu z Notre-Dame de Sion w Callian w departamencie Var. Została pochowana przez niewielkie grono osób, zgodnie z jej wolą, 22 października na cmentarzu Callian. Tego samego dnia w Paryżu w katedrze Notre-Dame miała miejsce uroczysta msza żałobna w jej intencji. Następnego dnia, 23 października, w Brukseli w katedrze Saints Michel et Gudule, została odprawiona msza św. upamiętniająca zmarłą. Teksty i pieśni liturgiczne zostały wybrane przez siostrę Emmanuellę kilka miesięcy wcześniej, na uczczenie jej setnych urodzin. Król Albert II Koburg, jak również książę Laurent i księżniczka Klara asystowali w ceremonii. Pieśni zostały wyśpiewane przez scholę belgijską. Większość jego członków tworzy część Stowarzyszenia belgijskiego „Przyjaciele Siostry Emmanuelli”. Wspomnienia Siostry Emmanuelli zostały wydane w książce „Wyznania zakonnicy” 23 października 2008, redagowane od 20 lat i opublikowane, zgodnie z jej ostatnim życzeniem, po jej śmierci.