Wiktor Szelągowski (ur. 1900 we Włocławku, zm. 1935) – wioślarz polski, medalista mistrzostw Europy.
Życiorys Urodził się w rodzinie rzemieślniczej. Uczęszczał do gimnazjum męskiego im. Jana Długosza we Włocławku, zaraz po otrzymaniu matury wstąpił ochotniczo do wojska i służył w czasie wojny z Rosją. Był ranny i przez kilka miesięcy pozostawał internowany.
Już jako uczeń gimnazjum wyróżniał się zamiłowaniem do sportu. Wydarzenia wojenne przerwały jego karierę sportową, ale po wykurowaniu się Szelągowski powrócił do dawnych pasji i wstąpił do Włocławskiego Towarzystwa Wioślarskiego. Trenował pod kierunkiem Kazimierza Dyżewskiego. Od 1925 występował w zawodach rangi krajowej, debiutując w tymże roku jako członek czwórki ze sternikiem na regatach międzyklubowych we Włocławku. Wkrótce wyspecjalizował się w dwójkach ze sternikiem i dwójkach bez sternika. W 1929 został po raz pierwszy mistrzem Polski w dwójkach ze sternikiem i pozostawał z tym tytułem nieprzerwanie do 1933 (łącznie pięć razy). Partnerowali mu H. Grabowski i sternik H. Kawalec. Ponadto wspólnie z Grabowskim zdobywał wicemistrzostwo Polski w dwójkach bez sternika.